My childhood may be over
but that doesn't mean
playtime is.
Ron Olson
Natuurlijk hebben mijn reisgenoten
zich af en toe wat bezorgd afgevraagd
of ik niet een beetje aan het doorslaan was...
door die muis overal naartoe te slepen en te fotograferen.
Soms wilden ze er even niet bijhoren
en dat snapte ik wel ;-).
Maar we hebben zeker ook lol gehad met Muis
en dat snapte ik wel ;-).
Maar we hebben zeker ook lol gehad met Muis
en mensen glimlachten wat vertederd....
'Nice mouse'.
Wist je trouwens dat er best een grote groep volwassenen is
die met een knuffel slaapt?
Nienke Koedijk portretteerde mensen met hun knuffel
in het boek 'Verborgen Vrienden'.
in het boek 'Verborgen Vrienden'.
Meer daarover lees je hier.
Sommige mensen hebben favoriete knuffels
die altijd meegaan op reis :-)).
Maar nu nog even weer terug naar onze vakantie in juni.
Onze laatste avond in Londen verliep nogal hilarisch,
het leek even alsof we in Fawlty Towers waren beland....
Op de etage boven onze kamer vonden werkzaamheden plaats,
maar blijkbaar was er iets misgegaan,
want op een gegeven moment kwam er water
via onze lamp (die boven het bed hing) naar beneden.
Wij moesten verhuizen naar een andere kamer
en toen er daar later weer iets mis ging,
ging de hotelmanager bijna uit z'n dak en riep uit:
I kill those people!!!
Waarna hij ons lachend verzekerde
dat hij niet ons, maar de loodgieters bedoelde.
De volgende morgen was de stroom ook nog uitgevallen...
maar het kon onze pret niet drukken en
met een glimlach op ons gezicht verlieten we het hotel
aan de Sussex Gardens in Londen, op weg naar East Sussex!
Het was druilerig toen we met de trein naar Hove,
bij Brighton aan de zuidoost kust, reden.
Sommige mensen hebben favoriete knuffels
die altijd meegaan op reis :-)).
Maar nu nog even weer terug naar onze vakantie in juni.
Onze laatste avond in Londen verliep nogal hilarisch,
het leek even alsof we in Fawlty Towers waren beland....
Op de etage boven onze kamer vonden werkzaamheden plaats,
maar blijkbaar was er iets misgegaan,
want op een gegeven moment kwam er water
via onze lamp (die boven het bed hing) naar beneden.
Wij moesten verhuizen naar een andere kamer
en toen er daar later weer iets mis ging,
ging de hotelmanager bijna uit z'n dak en riep uit:
I kill those people!!!
Waarna hij ons lachend verzekerde
dat hij niet ons, maar de loodgieters bedoelde.
De volgende morgen was de stroom ook nog uitgevallen...
maar het kon onze pret niet drukken en
met een glimlach op ons gezicht verlieten we het hotel
aan de Sussex Gardens in Londen, op weg naar East Sussex!
Het was druilerig toen we met de trein naar Hove,
bij Brighton aan de zuidoost kust, reden.
Aanvankelijk wilden we naar Rye,
maar omdat het niet goed lukte
om daar een geschikte slaapplek te vinden,
kozen we voor Hove en een hotel vlakbij de zee.
Daar aangekomen leek het eerder herfst dan lente.
Een medewerker van een lunchroom,
waar we wat warmte opzochten,
verontschuldigde zich zelfs voor het slechte weer.
Hoe aardig zijn de Engelsen toch!
Hove ligt tegen Brighton aan,
over een lange boulevard kan je
naar het centrum van Brighton lopen,
langs vele Vitoriaanse huizen en gebouwen.
De overige dagen van de week werd het mooi zonnig weer.
Hier aan de kust leek de zomer begonnen!
Hier aan de kust leek de zomer begonnen!
Midden in Brighton staat het Royal Pavillion,
ooit gebouwd in opdracht van prins George van Wales.
Er is nu een museum en kunstgalerie gevestigd.
ooit gebouwd in opdracht van prins George van Wales.
Er is nu een museum en kunstgalerie gevestigd.
In de wijk The Lanes zie je een oorspronkelijk deel van de stad,
het stamt uit de tijd dat Brighton nog een vissersdorp was.
Hier vind je veel smalle straatjes met kleurrijke huizen en winkels.
En overal zijn er gezellige cafétjes en andere horecagelegenheden,
vaak hip ingericht met oa. vintagemeubels en de nieuwste trends.
En overal zijn er gezellige cafétjes en andere horecagelegenheden,
vaak hip ingericht met oa. vintagemeubels en de nieuwste trends.
Op de laatste dag gingen we met een bus
naar het Seven Sisters Countrypark.
We maakten een mooie wandeling
door een zonovergoten, licht glooiend landschap,
tot waar de Seven Sisters (witte krijtrotsen)
statig verrezen aan een blauwe kustlijn.
We maakten een mooie wandeling
door een zonovergoten, licht glooiend landschap,
tot waar de Seven Sisters (witte krijtrotsen)
statig verrezen aan een blauwe kustlijn.
Het huis bij de zee....
Halverwege de terugweg gingen we
voor een koel drankje naar deze herberg,
maar toen Muis dit bord zag,
verstopte ze zich in de berm...
Daarna nog even genieten van het mooie landschap
en pittoreske Engelse huizen.
De volgende dag een laatste Engels ontbijt
en vervolgens terug naar Londen
om 's middags op de Eurostar te stappen,
met een hoofd vol prachtige herinneringen
aan een heerlijke week Engeland!
(en in onze koffer wat kleine souvenirtjes,
die laat ik in het volgende bericht zien).
(Helaas zijn er op sommige foto's vlekken te zien,
camera moet ws. voor reinigingsbeurt)
